Genezen van kanker

Preek v/d week

Nieuwsbrief

Agenda

Webwinkel

Recent

Wat het getuigenis van Hugo's genezing voor ons leven betekende / betekent

In het najaar van 1991 leerden wij Hugo en Inger kennen. Eén jaar eerder, op 1 november 1990, hadden we beiden ons leven heel bewust in Gods handen gelegd. We studeerden samen geneeskunde en waren tijdens onze studie goede vriendinnen geworden. Samen zaten we “op kot” (“op kamers” voor de Nederlanders), volgden we de lessen, aten we, gingen we uit en studeerden we.

Ook ons gelovig zoeken deelden we. Toen we in het laatste jaar geneeskunde een keuze dienden te maken welke richting we verder uit zouden gaan, wisten we het niet meer zeker. Beiden waren we aan de opleiding geneeskunde begonnen, omdat we mensen in nood wilden helpen. Nu weten we duidelijk dat het een roeping was, maar toen beseften we dat nog niet. “Naar het buitenland vertrekken of in België blijven?” We hadden er na 6 jaar studeren geen idee meer van. Bovendien zaten we met heel wat zinsvragen. “Hoe zit het met leven na de dood?” Hoewel we gelovig waren en ons in de kerk geëngageerd, hadden we heel wat vragen rond het lijden van mensen. Hierop hadden onze professoren geen antwoord gegeven, vaak integendeel!

Lees meer...

Genezingsschool blijft sterke aanrader!

Ans en Albert uit Nederland kwamen naar onze laatste genezingsschool in België. Ze stuurden ons een mailtje over hoe ze onze school ervoeren:

“ Wij vonden het heerlijk om naar de genezingsschool te komen. Het heeft ons geloof opgebouwd, niet alleen wat betreft genezing maar ook onze relatie met de Vader is verdiept! Vooral de eerste les bracht ons zo in een atmosfeer van liefde en aanvaarding dat we daar nog dagen van genoten hebben. Jullie zijn heel gastvrij, niet alleen met woorden maar met je hele hart en in deze sessies met je hele huis!

Lees meer...

Toen zij Paulus hoorden vertellen dat er iemand uit de dood was teruggekomen, lachten sommigen hem uit. Maar anderen zeiden: "Daarover moet u nog eens wat meer vertellen." Handelingen 17:32

De Joodse leiders in de tijd van Jezus waren er al op beducht. Ze vroegen de Romeinse leiders om het graf te laten bewaken zodat de discipelen het lichaam van Jezus ‘s nachts niet zouden komen stelen en zouden beweren dat Hij was opgestaan. Toen ondanks de scherpe bewakingsmaatregelen ‘s morgens het graf toch leeg bleek te zijn, hielden zij het volk die theorie voor.
Tot op heden geloven niet erg veel mensen in de lichamelijke opstanding van Jezus.

Stel je voor dat het inderdaad opgezet spel van de discipelen zou zijn… waarom zouden deze later dan kiezen om te sterven voor deze leugen en waarom zijn er vandaag nog erg veel mensen die liever sterven dan hun geloof op te geven?

Vermoord worden voor je geloof zoals sommige van de apostelen, doe je niet uit fanatisme maar uit een “diep weten” dat Hij is opgestaan uit de dood.
Daarom is het belangrijk om eens in je binnenste te kijken en te zien of daar dat “weten in vrede” is. Als je dit als vast uitgangspunt voor je geloof neemt - en niet als een te betwijfelen zijsprongetje - word je echt gelukkig.

Weten dat er een God is die de dood overwonnen heeft en die Zijn Zoon Jezus naar de wereld gezonden heeft om jou en mij echt vrij te maken: dat is pas écht gelukkig zijn!

Ik bid je een zalig Pasen toe!
Jezus is opgestaan!

 

DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd