Wanneer kinderen bidden voor genezing ....

Op zondag 17 januari hadden we een genezingsdienst in de kerk. Onze kinderen baden die dag, samen met de kinderwerkers, voor de zieken.

Hier volgen enkele getuigenissen:

Lia had al enkele dagen hevige pijn aan haar linker elleboog bij elke beweging. Na het gebed verdween alle pijn!

Chris kreeg drie maanden geleden een nieuwe heup. Ze moest van de dokter fietsen en deed het al thuis op haar hometrainer maar durfde het niet aan buiten te gaan fietsen. Hugo sprak die zondag over “ een klein wolkje “ ( n.v.d.r. je kan de cd bestellen, hij is aan te bevelen! ). Die middag nam ze niet eens de tijd om te eten toen ze thuiskwam. Ze nam haar fiets, zei tegen Jezus dat Hij in het mandje mee mocht rijden, en ging 3 km. door de velden fietsen. Haar heup doet het beter dan ooit!

Ludwina wordt sedert een paar weken behandeld door een cardioloog. De diagnose was

“ twee lekkende kleppen, versleten pomp en versleten elektriciteit “…ze kon helemaal niet meer uit de voeten. Met de behandeling ging het al wat beter maar na het gebed van de kinderen kon ze plots veel meer aan en moest veel minder rusten overdag…

Vaderhartschool brengt herstel van de relatie met mijn moeder na 13 jaar.

Vaderhartschool brengt herstel van de relatie met mijn moeder na 13 jaar.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 9 jaar was. Mijn zus en ik zijn toen bij mijn moeder blijven wonen. Rond mijn 14^e werd de relatie tussen mij en mijn moeder steeds problematischer. Ik ging meer en meer mijn eigen gang en dat resulteerde in spijbelgedrag op school. Uiteindelijk ben ik een keer of 5 van diverse scholen weggestuurd.

Mijn moeder was een harde en kille vrouw geworden door de scheiding. Ze leefde in zichzelf teruggetrokken. Daar kwam bij dat ze wekelijks op stap ging naar discotheken en ik dat heel lastig vond. Na een paar jaar kreeg ze een relatie met een man die de relatie tussen mij en mijn moeder nog lastiger maakte. Op een gegeven moment werd de situatie onhoudbaar en na een fikse ruzie heb ik mijn spullen gepakt en ben ik bij de moeder van mijn toenmalige vriendin gaan wonen. Ik was toen erg boos op mijn moeder en heb ik mijn hart voor haar gesloten.

Toen ik 22  was, ging ik alleen wonen. Dit vond ik vreselijk. Ik had een moeizame relatie met mijn beide ouders. Op mijn 23^e heb ik mijn leven aan Jezus gegeven en werd de relatie tussen mijn moeder en vader iets beter. Op mijn 27^e liep de relatie tussen mijn moeder en haar vriend op de klippen. Mijn moeder wilde dat ik weer bij haar kwam wonen zodat ik een nieuwe start kon maken en eventueel een opleiding kon gaan volgen. Ik heb mijn woning opgezegd en al mijn spullen verkocht en ben toen weer bij mijn moeder gaan wonen. Na een aantal weken was mijn moeder weer herenigd met haar vorige vriend en die kwam toen weer bij  haar wonen. Ik voelde mij zo verraden en op korte tijd ontstond er weer spanning tussen mij en mijn moeder. Ook kreeg ik problemen met die vriend. Uiteindelijk is dit geëscaleerd en heb ik voor de 2^e keer mijn spullen gepakt en ben ik bij mijn zus gaan wonen.

De relatie met mijn moeder was tot een dieptepunt gekomen. Na een maand of 6 ben ik bij andere mensen gaan wonen. Daar heb ik 2 jaar gewoond. Ik zag mijn moeder heel weinig. Mijn vader had ik inmiddels een jaar of 2 niet gesproken.

In 2000 ben ik bij een vriend gaan wonen. Daar heb ik een jaar of 3 gewoond.

In 2003 ben ik getrouwd. Mijn beide ouders waren wel op de trouwerij, al had ik een moeizame relatie met hen. Dit ging zo een tijdje door. Ik 2009 heeft mijn vader zelfmoord gepleegd en nadien is mijn relatie met mijn moeder en zus erg verslechterd i.v.m. financiële zaken rond het overlijden van mijn vader.

Vanaf 2010 heb ik mijn moeder niet meer gesproken. Hoewel ik geen contact had met haar, was ik in mijn hart altijd met haar bezig. Ik was erg boos en voelde mij verraden en achtergesteld. Ik heb geprobeerd haar te vergeven maar dit lukte mij niet.

In november 2022 ben ik op aandringen van een aantal mensen naar de vaderhartschool gegaan. Ik was erg sceptisch en had geen flauw idee wat ik kon verwachten.

Ik heb het allemaal over mij heen laten komen. In het begin dacht ik: “hou ik deze week wel vol?”.

Op een gegeven moment werd er les gegeven over de kenmerken van een wees. Dit sprak mij enorm aan en ik zag in dat ik eigenlijk mijn hele leven als een wees geleefd had en dat ik mijn hart had gesloten naar mijn beide ouders.

Door dit inzicht veranderde er een heleboel. We kregen toen de opdracht om een brief te schrijven naar onze ouders. Ik dacht dat dit mijn kans was om hen eens goed duidelijk te maken wat ze verkeerd hadden gedaan naar mij toe, maar de opdracht was om hen om vergeving te vragen omdat ik mijn hart had gesloten naar hen toe. Dit was een enorme verandering van denkwijze…

Ik heb toen ingezien dat ik een probleem had omdat ik mijn hart had gesloten naar mijn ouders. Ik zag ook in dat dit los stond van hun fouten en schuld naar mij toe.

Door te zien dat ik een wees was en mijn hart had gesloten, kon ik hun schuld naar mij toe niet kwijtschelden. Die dag was ik in staat hun schuld kwijt te schelden en mijn hart voor hen te openen. De sleutel van vergeving lag bij mij en dit veranderde alles.

Ik kon ineens alles vanuit een ander perspectief zien en zag in dat mijn ouders ook een hart van een wees hadden en dat ze ook verwond waren en dat ze niet konden geven wat ze niet hadden ontvangen.

De brieven die ik had geschreven heb ik mee naar huis genomen. Na een week of 3 heb ik de een audio bericht/brief naar mijn moeder gestuurd. In dit bericht heb ik haar uitgelegd dat ik mijn hart naar haar had gesloten en dat ik besloten had om mijn hart weer voor haar te openen. Ik gaf ook aan dat dit niet per definitie betekende dat we weer contact met elkaar moesten hebben. Ik liet de keuze bij haar…

Drie weken hoorde ik niets maar toen kreeg ik een Whatsapp bericht van mijn moeder dat ze erg onder indruk was van mijn bericht en ze graag weer met mij een keer een kop koffie wilde gaan drinken. Een paar dagen later hebben we een uur of 4 met elkaar gesproken zonder enig verwijt of schuld.

Onze relatie is inmiddels hersteld en we zien en spreken elkaar regelmatig. Ik kan zeggen dat onze relatie op een heel ander niveau ligt. Mijn moeder heeft haar excuus aangeboden over hoe ze met mij is omgegaan. Ze betreurt het dat alles zo is gegaan.

Ik heb veel met haar gesproken en vragen gesteld, maar niet vanuit een verwijt of schuld, maar puur uit interesse. Zonder deze vaderhartschool had dit nooit kunnen gebeuren!