Een jaar na mijn vaderhartschool

Dora stuurde ons een getuigenis een jaar nadat ze bij ons een Vaderhartschool volgde:

“Ik wou al langer graag eens een Vaderhartschool bijwonen, zo’n hele week onthaasting in rust en stilte is best uitnodigend maar de twijfel was altijd sterker. Het is financieel een hele investering, zou ik er op het werk vrij voor krijgen en wou ik er ook echt mijn verlofdagen aan spenderen, wat als ik er niemand zou kennen, zou ik mij dan niet te eenzaam voelen, zou er niet teveel vrije tijd zijn, kon ik me wel een hele week lang alleen maar met Gods woord vullen, zouden de zorgen om thuis niet zwaarder doorwegen …

Man krijgt nieuwe vrouw, kinderen een nieuwe mama

Greet is al jaren een goede vriendin van Nathalie die bij ons naar de kerk komt.

Greet was altijd een heel sterke vrouw: ze leefde erg gezond, klom in bomen, versleepte treinbils als het moest…een ijzersterke vrouw dus… De bevalling van haar jongste, een zoon, was erg zwaar. Tijdens de zwangerschap had ze al last van een bekkeninstabiliteit. Ook na de bevalling bleef ze af en toe last hebben van haar rug, maar daar bleef het bij. Tot ze, nu ongeveer 10 jaar geleden, plots helemaal niet meer uit de voeten kon. Haar rug zat plots volkomen vast. Ze werd uitgebreid onderzocht en er volgden heel wat kinebeurten…allemaal zonder resultaat.