Recent

Wat het getuigenis van Hugo's genezing voor ons leven betekende / betekent

In het najaar van 1991 leerden wij Hugo en Inger kennen. Eén jaar eerder, op 1 november 1990, hadden we beiden ons leven heel bewust in Gods handen gelegd. We studeerden samen geneeskunde en waren tijdens onze studie goede vriendinnen geworden. Samen zaten we “op kot” (“op kamers” voor de Nederlanders), volgden we de lessen, aten we, gingen we uit en studeerden we.

Ook ons gelovig zoeken deelden we. Toen we in het laatste jaar geneeskunde een keuze dienden te maken welke richting we verder uit zouden gaan, wisten we het niet meer zeker. Beiden waren we aan de opleiding geneeskunde begonnen, omdat we mensen in nood wilden helpen. Nu weten we duidelijk dat het een roeping was, maar toen beseften we dat nog niet. “Naar het buitenland vertrekken of in België blijven?” We hadden er na 6 jaar studeren geen idee meer van. Bovendien zaten we met heel wat zinsvragen. “Hoe zit het met leven na de dood?” Hoewel we gelovig waren en ons in de kerk geëngageerd, hadden we heel wat vragen rond het lijden van mensen. Hierop hadden onze professoren geen antwoord gegeven, vaak integendeel!

Lees meer...

De beste sportdokter: God

Op een woensdagavond tijdens z’n looptraining viel Sam toen hij bijna thuis was. Eerst voelde hij helemaal niets maar na een tijdje werd z’n grote teen wel erg pijnlijk. Hij keek ernaar en zag dat die helemaal blauw geworden was. Samen met z’n papa bad hij voor genezing. De teen bleef nog een paar dagen blauw maar de pijn was ’s anderendaags volkomen verdwenen. Zo kon hij opnieuw gaan trainen en de week erna de finale van het Belgisch kampioenschap veldloop voor scholen meelopen zonder de minste pijn. Een wel erg wonderlijk herstel van een flink gekneusde ( of misschien  wel gebroken? ) teen!

Our website is protected by DMC Firewall!