We laten Jiska zelf vertellen: “Er werd me gevraagd of ik iets over een zegening van 2018 zou kunnen delen. In eerste instantie wist ik niet goed wat ik kon vertellen. Na een poosje moest ik denken aan de fijne vriendinnen die ik er afgelopen jaar bij heb gekregen. Zo ervaar ik dat: “gekregen”.

Tamara vertelde ons volgend getuigenis:
“Op een dinsdagavond waren Rita en ik onderweg naar de samenkomst in de Kram. Ik had daarvoor bij Rita gegeten en daarbij een aperitiefje en wat wijn gedronken. In Werchter zijn ze aan de weg aan het werken en mag je dus maar 50 per uur rijden. Aangezien ik druk aan het praten was met Rita lette ik niet op mijn snelheid.

Voor wie het zegenboekje niet kent, het is heel belangrijke lectuur voor christenen en meestal sterk onderschat. Vader zegt in Psalm 103: “vergeet niet één van Mijn weldaden” en omdat ze dikwijls wel vergeten worden, moedigen wij mensen aan om ze op te schrijven in een zegenboekje. 

Samen met mijn Hugo en ons gezin worden we door het diepste dal van ons leven geloodst. Hugo en ik hebben zij aan zij gestreden. We hebben elk ons eigen verhaal. Dit is het verhaal van een moeder die na jaren vechten en bidden voor een “leefwaardig leven” van haar zoon zich niet kon voorstellen ooit van die zoon afscheid te kunnen nemen.

Dankgebed
Ik dank U Vader dat U ons Andy toevertrouwd hebt. Ik kan me de blijdschap bij zijn geboorte als eerste kind in het gezin nog herinneren alsof het gisteren was. M’ n ogen aten van het beeld van dat kleine wondertje. We zouden alles doen om dit schepseltje van U te sterken voor het leven. Met Andy kregen we een extra uitdaging.

Tijdens onze eerste genezingsschool op dinsdag 13 mei had ik in de gebedsdoos het verzoek gedaan dat onze oudste zoon en zijn partner ook een kindje mochten krijgen.

Our website is protected by DMC Firewall!