Ignace wist ons onlangs via mail dit nog te vertellen:
“Nog even terug over de vastendagen in Cornimont begin dit jaar. Ik ben tot op heden bemoedigd door de geestelijke impuls die je (Ann) ontving op het einde van de getuigenisdienst, zaterdagnamiddag 28 januari. Ik was de laatste die naar voor kwam. Toen gaf je me een woord van de Heer door. Ik ervaar dat er duidelijke verbetering is in mijn gezondheid en in mijn algemene toestand. Dank voor je vrijmoedigheid in de Heer, die tot op heden veel voor mij betekent.
De Heer heeft mijn geloof, hoop en visie opgebouwd in de driedaagse in Cornimont, en daarbij vervulden jullie als team van Gods Ambassade een bijzondere rol.”

We laten Jos, arts met pensioen, zelf aan het woord:
“Ik was vroeger een fervent wielrenner. Als je aan wielersport wil doen en een beetje wil meekunnen, moet je net zo hard trainen als de beteren … Een keer de vijftig voorbij is het competitie-element er af, maar ik ben blijven door trainen alsof mijn leven en inkomen ervan afhing… Niet juist, uiteraard!

Sedert jaren lijd ik dan ook aan één van de gevreesde gevolgen van dat urenlange trainen tegen zware fysische belasting: voorkamerfibrillatie van het hart.

Monique uit Nederland stuurde ons volgend getuigenis:
“Twee weken geleden heb ik een gebedsverzoek voor mijn moeder in jullie gebedsdoos gestopt. Ik vermeldde enkel dat ze heupproblemen had. Daarbij vernoemde ik niet de diagnose die gesteld was: slijmbeurs ontsteking op de heup. Nu is ze de afgelopen twee weken “toevallig” door een vervangende huisarts behandeld, en die verwees haar nu naar de fysiotherapie.

Dora vertelde ons volgend getuigenis:
“Onlangs sprak Ann over de kracht van zegenen. Aan het einde van een gesprek dat wij hadden, vroeg ze mij of ze mijn handen mocht zegenen. Ik heb al verscheidene jaren last van een pijnlijke vorm van voortschrijdende erosieve handartrose, die de beweeglijkheid van mijn vingergewrichten erg aantast. Ze vertelde mij over een getuigenis dat ze net opnieuw gelezen had over een katholieke Canadese vrouw met een jarenlange vergevorderde vorm van verlammende reumatoïde artritis.

Dora stuurde ons volgende getuigenissen:

“Begin dit jaar viel mijn vader tweemaal kort achter elkaar bij hem thuis zonder dat hij zich kon herinneren wat er precies gebeurd was. De huisarts dacht aan een kleine tia (transient ischemic attac, een korte onderbreking van de bloedstroom in de hersenen). De bloedanalyse bleek door verhoogde trombosewaarden alarmerend. Hij werd met spoed opgenomen in Gasthuisberg.

DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd